Newbornfotografie: puur in plaats van onrealistisch

Gepubliceerd op woensdag 20 september 2017



Ik weet het nog zo goed: mijn allereerste fotografie opdracht in het algemeen, mijn allereerste bruiloft en mijn allereerste newbornsessie. Van alles wist ik niet zo goed hoe ik het moest aanpakken. Als ik tegen de jongere 'ik' iets kon zeggen, dan zou ik zeggen dat ik minder zenuwachtig moest zijn. Én dat ik niet teveel naar andere fotografen moet en mag kijken. Want alles komt hoe dan ook goed.

Zo was ik een tijd geleden ervan overtuigd dat ik nooit meer een newborn sessie wilde doen. Ik durf baby's amper aan te raken. Daarnaast hebben veel fotografen de baby's in houdingen waar je U tegen zegt. Handjes gevouwen onder het kinnetje, noem maar op. Omdat ik nooit zulke resultaten behaalde, was ik ietwat pissig. Waarom lukt het anderen wel en mij niet?

Gaandeweg heb ik mij er bij neergelegd. Waarom? Mensen boeken mij om de foto's die IK maak. Ik kom nu tot de conclusie dat ik dat (sorry) poppige, onrealistische niet wil. Een newborn gaat in het echt ook niet met de handen onder het kin liggen. Waarom zou ik dat dan eigenlijk willen? Soms komt het besef eigenlijk later en kun je je er bij neerleggen. De foto's die ik schiet, daarop zijn de baby's op de natuurlijke manier te zien. Hoe ze op dat moment zijn. Hoe ze écht zijn. En ik vind het super tof om te horen dat mensen mij dáárom juist boeken. Omdat ze dat 'neppe' niet op de foto willen, maar juist het pure, echte, hoe ik het doe. Dat maakt mij toch wat trots. En toen realiseerde ik me: ik vind het tof dat men mijn werk mooi vindt. Ik wilde graag andere newbornfotografen nadoen, maar achteraf werkt dit niet en ben ik er blij om ook. Sommige dingen moeten gewoon zo zijn.

Daarmee wil ik jullie meegeven: kijk niet teveel naar anderen. Focus je op jezelf, wéés jezelf!