Topsport?

Gepubliceerd op woensdag 10 augustus 2016

Meerdere malen kreeg ik de vraag of ik ook de Olympische Spelen volg. Nee, deze meid heeft geen tv want deze meid is bijna nooit thuis. En als deze meid thuis thuis is, dan is ze aan het slapen, schoonmaken, experimenteren met make-up, foto's aan het bewerken, maakt ze sieraden, volgt ze de politiek op een livestream via de laptop of kijkt ze een marathon op Netflix. Of ze leert een nieuwe taal, dat is sinds vandaag pas aan de orde. En dan leert ze Duits. En nee, ik ben niet saai, dat even terzijde.

Zo zag ik onlangs op mijn tijdlijn een turnster van negentien jaar oud. Kind wint gewoon medailles op de Olympische Spelen! Hóé dan. Twee jaar jonger, en dan al zo veel meer bereikt. Ik voel me een beetje minderwaardig. Wel tof, turnen (zegt deze wiebelkont...). Het ene moment vind ik hockey leuk, dan is het zwemmen, dan tennis, óf was het nou ballet? Al met al: topsport vind ik wel erg leuk. Om te kijken dan.

Maar wat ik ook topsport vind, is een marathon kijken op Netflix. Je kleine teen stoten tegen het kastje die er al die tijd al stond (telkens onbewust een nieuw record opbouwen!). Mijn vingers maken ook acrobatische kunstjes op het toetsenbord omdat ik soms heel wat af typ. Telt dat ook als topsport? Mijn stappenteller liegt er overigens ook niet om hoeveel ik per dag loop. Vandaag heb ik meer dan 8000 stappen gezet terwijl mijn doel per dag 6000 is. Mag dit allemaal toebehoren tot de categorie sarcastische topsport op je eigen manier? Wat mij betreft wel. 

Ieder zo zijn kwaliteit en charmes. En daar laat ik het bij.