''Te goed''

Gepubliceerd op vrijdag 22 juli 2016

Het is altijd goed om plannen te hebben. Of een back-up, voor als iets niet helemaal lijkt te slagen en je altijd ergens op terug kunt vallen. Ik heb altijd meerdere back-ups. Misschien iets teveel van het goede (té goed). Ik ga nu naar het derde jaar van de opleiding journalistiek. En werkelijk waar, cliché gezegd maar het is toch echt mijn realiteit: het voelt als de dag van gister toen ik voor het eerst het klaslokaal inliep voor de introductiedag. Het eerste jaar is omgevlogen. Toen het tweede jaar. Conclusie: ik heb het leuk gehad. En goed. Misschien wel te goed, dat het daarom zo snel voorbij ging. En nu: het derde jaar nadert. Eerst een half jaar stage, daarna volgen de examens in Engels, Nederlands en rekenen. En dan volgt het vierde jaar: examen in fotografie en journalistiek. En dan zit het er op. Ja, en dan?

Ik wil dan erg graag de pabo doen. Lesgeven en werken met kinderen vind ik prachtig. De een wordt moe van kinderen, ik krijg juist energie van ze. Als ik ze zie lachen of iets zie leren: dan ben ik ook blij. Maar mocht ik de pabo niet halen (gevalletje discalculie), dan wil ik graag de kappersopleiding doen.

Toen ik hierover vertelde aan bepaalde personen, werd ik heel hard uitgelachen. Ik zou te slim zijn voor deze opleiding. Hoezo te slim? En ook ''te goed''. Hoezo te goed? Een goede reden geven hebben de mensen niet. Hoe kun je dan zoiets achterlijks zeggen? Wat maakt dat ik beter ben dan iemand die al zo'n opleiding doet? Alsof de uiteindelijke kappers minderwaardig zijn dan menig anderen. Ik vind dat elk mens gelijk is. Ook al heb je geen cent, ook al heb je een laag opleidingsniveau. Een mens is een mens, een individu met evenveel rechten als een ander mens.

Van kappers tot putjesscheppers: fijn dat ze er zijn. Misschien zijn zij juist wel ''te goed'' voor de mensen die ze als minderwaardig beschouwen. En daar laat ik het bij.