Ik heb mijn dag niet maar blijf lachen

Gepubliceerd op maandag 14 maart 2016



Altijd blijven lachen, en als één dag slecht is, betekent het niet dat je hele leven slecht is. Althans, zo denk ik er over. Vandaag had ik een dag dat echt álles tegenzat. Ik had mijn dag niet. Van het moment tot ik opstond tot het moment dat ik dit schrijf. Maar goed, gelukkig kan ik er wel om lachen.

half 5 - de wekker gaat. Maar tussen de 20 wekkers die ik heb ingesteld op mijn telefoon, heb ik de verkeerde aangevinkt. Ik voel al lichtelijk aan dat het een dag gaat worden waarbij ik beter kan besluiten om mijn bed niet uit te gaan voor mijn eigen veiligheid.

Opmaken: Net mascara opgedaan, maar deze koe heeft weer eens last van hooikoorts. Guess what. Kan weer met wattenstaafjes in de weer om de mascara onder mijn oogleden vandaan te halen. Hah!

Richting de bus: Ik bedenk me nu: mijn OV ligt nog op het plankje bij de make-up. Terug, en snel!



Wachten op de bus: De bus is te laat. Straks haal ik mijn aansluiting niet. En ik heb veel te koude schoenen aangetrokken (mijn flats). En ik heb ook geen handschoenen aan.

Eindelijk op stage: Ik heb een interview. Eerst waren we anderhalfuur te vroeg. We gingen weg en kwamen opnieuw. Bleken we veel te laat te zijn. Maakte allemaal niet uit (heh gelukkig). Snel camera opzetten, ik moest interviewen. Maar als de vrouw eenmaal voor me staat, weet ik niet meer wat ik moet vragen en stel ik de lompste vragen. ''Ja eh, ja oke. Ja, oke. Eh... Dat was het toch?'' PLEASE KNIP DAT ERUIT.

Onderweg naar huis: Vergeten om mijn CV uit te printen, dus een kennis gevraagd om hem voor mij te printen. Ook had ik geen aansluiting met de bus. Vergeten. Of hij mij op kan halen.

In de auto bij de kennis: Ik wist niet meer hoe laat mijn sollicitatiegesprek was. Óf om half 4, óf om half 5. Naar mijn huis gegaan in de veronderstelling dat mijn agenda daar lag. Niks was minder waar. Hele kast over de harses gehaald. Geen agenda. Zat gewoon in de tas die ik de hele dag bij mij had. Bleek de sollicitatie wel om half 5 te zijn.

Dingen regelen: Vergeten om een kopie van mijn ID kaart te maken. Moet nog snel om 10 over 4. Ik bedacht me nog: owee als mijn ketting er straks af ligt, want ik ben al wat aan de late kant.

Onderweg naar een sollicitatie: Ik rijd het erf af en pats, de ketting ligt van de fiets. Trappen in het wilde, maar ik kwam niet vooruit. Gelukkig kon ik een fiets van de kennis lenen waar ik was. Weliswaar een mannenfiets, maar het gaat vooruit.

Fietsen: Ik zei net al: hij gaat vooruit. Dat zeker, en hóé! De handremmen werken heel slecht waardoor ik net voor een auto langsschoot. Sorry bestuurder, ik stelde je reactievermogen wel erg goed op de proef. 

Sollicitatiegesprek: Kopie van mijn diploma vergeten mee te nemen. En ik nam een slok van de net iets te hete thee.

Boodschappen halen voor een oude vrouw waarvoor ik vrijwilligerswerk doe: Waar de .... staat de Lentesoep? Ik heb in deze winkel gewerkt en ik weet gewoon niet waar wat staat. Geheugen als een zeef. Oh, de pork is op. Mevrouw welgeteld 9x gebeld maar mevrouw nam niet op. Dan maar zelf creatief zijn en iets leuks uitzoeken. Leuke verassing voor haar.

Weer buiten: Ik wilde de soep (gehuld in glazenz potten ipv een blik) in de fietstassen van de geleende fiets stoppen. Bedacht me iets te laat dat de fietstassen kapot waren. 

Naar huis: Met de mannenfiets (leenfiets) naar huis fietsen. Eenmaal bij mijn huis aangekomen er achter komen dat mijn huissleutels nog bij de kennis liggen. Maar terug.

Terugfietsen naar de kennis om mijn huissleutels op te halen: Ik vlieg bijna uit de bocht met die achterlijke handremmen.

Bij de kennis: Van de fiets afspringen. Au. Vergeten dat een mannenfiets zo'n domme stang heeft. Maar kan er wel om lachen. 

Terug naar huis: Ik had een beetje een achtbaaneffect. Ging weer te snel door de bocht op deze fiets. Gevalletje handrem werkt niet mee.

Eenmaal thuis: Ik moest nog foto's bewerken. Ik heb me rot gezocht om een kabel voor mijn camera. Zit hij gewoon in mijn tas die ik de hele dag bij mij had.

Nu in bed: Nóg geen ongemakken (snel afkloppen), dus ik zal snel slapen. Morgen is er hopelijk een betere dag.


Ik ben van mening dat als er één ding mis gaat en mensen denken: ''álles gaat fout vandaag'' dat het ook werkelijk het geval is. Bij mij gaan er dagelijks dingen fout en ik vergeet met mijn zeefgeheugen echt veel, maar zo erg als vandaag is het nog nooit geweest.

Welterusten.