Staat de ''m'' in ''mbo'' voor minderwaardig?

Gepubliceerd op woensdag 23 december 2015



Vaak word ik getagd in oproepen waarbij bedrijven een stagiaire zoeken. Ik heb inmiddels al een stage gevonden na tig afwijzingen, maar om alvast het een en ander regelen voor het komende jaar kan geen kwaad. Wat mij opvalt, is dat 9 van de 10 keer een stagebedrijf een stagiaire zoekt met ''hbo-denkniveau'' en dat maakt dat ik en heel veel andere studenten worden afgewezen. Ik voel me minderwaardig terwijl ik talloze kwaliteiten heb die prima aansluiten op die desbetreffende stages waarvoor ik afgewezen word. Alleen, tsja. 

Het is algemeen bekend dat iemand met een mbo-opleiding theorie krijgt, maar ook veel praktijk. Het is 50/50. Een hbo-student krijgt daarentegen veel en veel meer theorie. Deze wordt vaak met een stage in het diepe gegooid, simpel om het feit dat deze weinig praktijk heeft gehad en dus vaak niet weet hoe iets moet. Ik zeg niet dat het slecht is, dat alle hbo-opleidingen alleen maar theorie hebben, integendeel. Maar bedrijven: waarom hebben jullie vaak per definitie iemand met hbo-denkniveau nodig? Kan iemand met mbo niet logisch denken?

Ik ken zat mensen die havo hebben gedaan (like me) en het niet hebben gehaald wegens een ontzettend rotjaar, of hebben geprobeerd maar gewoon aan de slag wilden met een echte opleiding, gericht op de toekomst. Als je geen zin hebt om verder de havo af te maken omdat je het licht niet hebt gezien of om het schooljaar te herkansen nadat je bent gezakt voor het examen, heb je twee mogelijkheden: een tussenjaar, of het mbo. Dat maakt dat veel slimme havoscholieren hun weg vervolgen naar het mbo. En dat terwijl ze havo, beter gezegd hbo denkniveau hebben. Maar daar wordt niet naar gekeken. Feit is en blijft dat wanneer je een mbo-studie volgt, ook meteen een typische mbo-scholier bent. Zo heb je misschien ook veel vmbo'ers die eerst havo hebben gedaan, maar op de middelbare school ook het licht niet hebben gezien om goed hun best te doen en daardoor een niveau lager zijn gezakt. Maar het hbo-denkniveau zit dan misschien wel in ze. Ze worden enkel belemmerd door een muur die voor hun innerlijk zit, dat is de mbo-studie. Want veel bedrijven kijken niet naar je kwaliteiten, ze kijken enkel naar het uiterlijk: de eerste 3 letters: mbo of hbo. Dat is het imagoprobleem van het mbo. Wat er zo verkeerd aan is, begrijp ik niet. Misschien is dat maar beter ook.



Je kunt nog zo'n mooi portfolio hebben, je kunt nog zo mooi schrijven, maar bij de meeste stagebedrijven word je niet aangenomen wanneer je een mbo-opleiding volgt. Zo sprak ik laatst een man die een stage voor mij had. Ik vertelde eerst dat ik Journalistiek studeerde aan de ROC Friese Poort. Ja, op mbo-niveau. De man in kwestie onderbrak mij en liet mij niet uitpraten. Of ik wel wist dat het bedrijf enkel hbo-studenten wilde. Hij luisterde niet eens naar wat mijn ervaringen en kwaliteiten waren. Jongens, ik snap het niet meer, ik word een beetje moe van deze discussie. Kan iemand mij vertellen wat er mis is met het mbo? Staat de M in mbo soms voor minderwaardig? En de H in hbo voor heilig? Minderwaardig, dat voel ik me als mbo-student zeker, ondanks dat ik talloze kwaliteiten heb, beter dan sommige hbo-studenten (al mag ik het eigenlijk niet zeggen...).

Het zou leuk zijn, zoals Ineke Boersma in haar column schreef, om als bedrijven pitchdagen te houden. Pitchdagen waarbij studenten de kans krijgen om zichzelf te laten zien voor de stage die zij graag zouden willen hebben. Dan zou het mooi zijn wanneer je je opleidingsniveau achterwege kunt laten. Dat je jezelf als persoon echt kunt promoten en je kwaliteiten kunt laten zien, zodat een bedrijf je kiest op basis daarvan. Maar, realiseer dat maar eens...