Dankjewel?

Gepubliceerd op donderdag 1 augustus 2013

Ze stond bij mij aan de kassa, maar was haar pincode vergeten. Derde poging? Nog mislukt! Met tranen in haar ogen keek ze mij aan. 'Ik... Ik weet mijn pincode echt niet!' Ik vroeg me af. Waarom is er geen begeleiding bij het meisje? Het was een meisje, verstandelijk gehandicapt. Ik had medelijden met haar omdat ze elk moment in huilen uit kon barsten. De tranen in haar ogen zeiden genoeg. Ze had drinken nodig met dit warme weer maar wist haar pincode niet. Ook al kostte het flesje €0,89, ik mocht en kon het haar niet meegeven, dat zijn de regels. Er stond een vrouw achter haar die haar vol medelijden aankeek. 'Ik betaal het wel'. 

Nu barstte het meisje echt in huilen uit. Ook al was ze gehandicapt, ze snapte het wel. Ik heb niet geteld hoe vaak ze de vrouw bedankte, maar ze bedankte de vrouw ontzettend vaak. Dit had een impact op mij. Later sprak ik de vrouw nog aan op het feit dat ik het tof van haar vond dat ze het meisje had geholpen en dat het meisje zo te zien haar érg dankbaar was. De vrouw reageerde: 'ja, maar ik had er ook niet raar vanop gekeken als ze zo was weggelopen zonder dankjewel te zeggen hoor, want het woord dankjewel hoor je tegenwoordig niet veel meer'. Daar was ik het volledig mee eens. 

Want dankjewel? Komt dat woord tegenwoordig nog wel in ons woordenboek voor? Het woordje van welgeteld 9 letters, dat je doet laten weten of je iets of iemand dankbaar bent. Een woord wat je gevoel van dankbaarheid benadrukt, dat je je gevoel kunt uiten met een woord. Vroeger was het de gewoonste zaak van de wereld en erg beleefd om iets of iemand te bedanken, mocht je die desbetreffende persoon dankbaar voor iets zijn of iets waarderen, maar nu lijkt het woordje een beetje verdord te lijken. Het bestaat nog wel, maar het wordt niet veel meer gebruikt. Net zoals die knuffels van vroeger, ze bestaan nog, maar je gebruikt het gewoon niet bepaald.

Het is tegenwoordig zo normaal als je iets krijgt, als je drinken krijgt aangeboden of als iemand iets voor je doet. Kleine dingen, maar goed. Ook al bedoel je iets goed maar heeft iemand bijvoorbeeld geen behoefte aan iets, het feit dat het je aangeboden wordt, is toch goed? Waarom wordt dat dan in dank afgenomen en daar vaak niks van gezegd? Je hoeft niet overal wat van te zeggen, maar het doet wel goed. Het is ook een teken van waardering voor de mensen die iets gedaan hebben, een teken dat het goed is. Want ik vind, je hoort gewoon dankjewel te zeggen als iemand iets voor je doet. Of het nou groot, of klein is.

Als het woord wel tot uiting komt, kijken mensen er raar van op. Positief raar, in de zin van; 'wat goed dat jij dat zegt! Wat netjes, wat beleefd!'. Maar dat hoeft toch helemaal niet, want ik vind dat dankbaar zijn en het uiten, de gewoonste, sociaalste zaak van de wereld is. Een teken van beleefdheid en dat je het zelf ook waardeerd. Maar omdat het tegenwoordig niet zoveel meer wordt gebruikt, is het bijzonder als iemand dit nog doet. Raar. Dit moet helemaal niet zo zijn. Maar tegenwoordig moet je veel kleine kinderen al aanspreken met: 'wat zeg je dan'? Voordat het woord ter sprake komt. Gek.

Hoe meer we dus dankjewel zeggen, hoe meer dingen we vinden om dankbaar voor te zijn, als je er zo over na denkt. En hoe meer dingen je vindt om dankbaar voor te zijn, des te hoe blijer je wordt. Je maakt er een ander ook blij mee, omdat diegene weet dat hij een goede daad heeft verricht als het ware. Denk maar eens na. Er zin zoveel dingen om dankbaar voor te zijn!!!

Dankjewel zeggen, is dat zo'n grote moeite?

Ik weet dat ik zelf vaak dankjewel zeg, en ik zeg het alleen als ik meen. En dat is inderdaad vaak, omdat ik veel dankbaar ben. Ik ben een paar vrienden van me nog elke dag dankbaar dat ik er nog ben. Dankbaar als ik een gezellige middag heb gehad, enzovoort.

Wat vind jij? En waar ben jij dankbaar voor?

enneh, bedankt voor het lezen ;-)