''Te goed''

Gepubliceerd op vrijdag 22 juli 2016

Het is altijd goed om plannen te hebben. Of een back-up, voor als iets niet helemaal lijkt te slagen en je altijd ergens op terug kunt vallen. Ik heb altijd meerdere back-ups. Misschien iets teveel van het goede (té goed). Ik ga nu naar het derde jaar van de opleiding journalistiek. En werkelijk waar, cliché gezegd maar het is toch echt mijn realiteit: het voelt als de dag van gister toen ik voor het eerst het klaslokaal inliep voor de introductiedag. Het eerste jaar is omgevlogen. Toen het tweede jaar. Conclusie: ik heb het leuk gehad. En goed. Misschien wel te goed, dat het daarom zo snel voorbij ging. En nu: het derde jaar nadert. Eerst een half jaar stage, daarna volgen de examens in Engels, Nederlands en rekenen. En dan volgt het vierde jaar: examen in fotografie en journalistiek. En dan zit het er op. Ja, en dan?

Ik wil dan erg graag de pabo doen. Lesgeven en werken met kinderen vind ik prachtig. De een wordt moe van kinderen, ik krijg juist energie van ze. Als ik ze zie lachen of iets zie leren: dan ben ik ook blij. Maar mocht ik de pabo niet halen (gevalletje discalculie), dan wil ik graag de kappersopleiding doen.

Toen ik hierover vertelde aan bepaalde personen, werd ik heel hard uitgelachen. Ik zou te slim zijn voor deze opleiding. Hoezo te slim? En ook ''te goed''. Hoezo te goed? Een goede reden geven hebben de mensen niet. Hoe kun je dan zoiets achterlijks zeggen? Wat maakt dat ik beter ben dan iemand die al zo'n opleiding doet? Alsof de uiteindelijke kappers minderwaardig zijn dan menig anderen. Ik vind dat elk mens gelijk is. Ook al heb je geen cent, ook al heb je een laag opleidingsniveau. Een mens is een mens, een individu met evenveel rechten als een ander mens.

Van kappers tot putjesscheppers: fijn dat ze er zijn. Misschien zijn zij juist wel ''te goed'' voor de mensen die ze als minderwaardig beschouwen. En daar laat ik het bij.

Nassau-wandeling door Bearn Bilker

Gepubliceerd op zaterdag 16 juli 2016























Bearn Bilker. Nou heb ik het niet zomaar over een persoon, maar wel over een heel bijzonder persoon. Hij is niet alleen een erg betrokken burgemeester van de gemeente Kollumerland, maar ook iemand met veel interesse als het over het Koningshuis gaat. Dat maakt ook dat hij de gids is van de Nassau-wandeling die wordt gedaan in Leeuwarden. 

Vandaag mocht ik met hem mee om de Nassau-wandeling te gaan doen. Welgeteld zestien andere belangstellenden hadden zich opgegeven om ook mee te wandelen. Uiteindelijk werden het er twintig. 

Schiermonnikoog: naar het strand

Gepubliceerd op zaterdag 25 juni 2016

De een beklimt liever een berg, maar ik zit toch liever op het strand. Hoe cliché het ook klinkt: het stromen van het water, het waaien van het zand, en de vogels: ik vind het zo rustgevend!

Laatst was ik met school naar Schiermonnikoog. We kregen een opdracht mee om Schiermonnikoog vast te leggen. Omdat foto's zo standaard zijn (we zijn al twee keer eerder naar Schiermonnikoog geweest en toen heb ik ook foto's gemaakt, uiteindelijk raakt je inspiratie op) besloot ik mijn favoriete plek (het strand uiteraard) vast te leggen op film. Dit is het resultaat!

... en ja, de volgende keer film ik wel met statief hoor!




''Ben je echt 21? Ik geloof je niet''

Gepubliceerd op vrijdag 17 juni 2016

Afgelopen donderdag was ik jarig. Ik werd 21 jaar.

''Wow je lijkt echt niet op een eenentwintigjarige. Ben je echt 21? Ik geloof je niet. Oh, ik dacht dat je 17 was'' zijn zomaar een paar opmerkingen die ik vaak krijg te horen. Misschien komt dat omdat ik niet zo'n doorsnee huppeltrut ben die dagelijks haar hoofd vol plamuurt en haar ogen gebruikt als canvas doek. Ik zie soms meiden van 13-14 jaar oud lopen, en dan hebben ze meer make-up dan mij op. En dan nog niet gesproken over de wenkbrauwen.

Als ik wel veel make-up draag, dan lijk ik inderdaad ouder. Dan schatten ze me werkelijk waar 25. Maar ik ga mijn huid echt niet voorzien met lagen make-up zoals menig meiden doen, want daar krijg je later alleen maar problemen mee. Denk aan snel rimpels enzo. En dan kun je nog zo goed huidmiddeltjes gebruiken en trouw elke avond je make-up verwijderen en je huid reinigen: als je nu al veel make-up gebruikt, dan ondervind je later echt problemen. Dan ben je later bijvoorbeeld 60, en lijk je 80 weet je wel. Wil je ook niet. Tenminste, ik niet.

Niet benadelend bedoeld, maar mijn moeder droeg vroeger ook weinig make-up, en ze ziet er echt heel jong uit. Ze had een klasgenootje, die elke dag haar hoofd vol plamuurde. Als je ze naast elkaar zet, zie je echt vreselijk veel verschil. Mijn moeder heeft weinig rimpels en een hele zuivere huid. Je zou haar echt rond de 40 schatten. Haar klasgenoot? Die zou je zo 15 jaar extra geven. Misschien ligt het ook aan je huidtype, maar over het algemeen gaat door make-up echt je huid kapot.

Een voordeel aan het ''jong eruit zien''? Ik wimpel die streetwise personen af. Ik kan door als een vijftienjarige (oke, op die éne keer na toen ik hakken droeg en wel veel make-up op had) maar over het algemeen geloven ze dat ik 15 ben en kan ik zo doorlopen. Een voordeel. Hoera!


Primark Groningen: ''Wat leuk!''

Gepubliceerd op zondag 12 juni 2016

Echt zin om te gaan winkelen heb ik niet, maar omdat mijn garderobe wel mag uitbreiden, stap ik toch de trein in. Mijn zusje Silke gaat mee met haar vriend, en ook ik heb nog een vriend meegevraagd. Echt fit ben ik vandaag niet, maar so be it. Winkelen is altijd een goed medicijn.

Eenmaal aangekomen vallen de kartonnen tasjes op de straat mij op. Het terras van de MacDonalds zit ook vol. Ja, die zal ongetwijfeld goed lopen door de komst van de Primark in Groningen. Dan lopen we op de Primark af, waar menig mensen naar binnen staan. Ik kijk mijn zusje aan. We blijven niet lang, oke? Ik kijk naar de mensen die zich allemaal een weg naar binnen begeven en rennen om het beruchte tasje te pakken. Oh god, ik irriteer me nu al.

Mensen lopen echt 0,5 kilometer per uur lijkt het wel. Elk rek moet van onder naar boven en van voor naar achteren bekeken worden. Soms stoppen mensen willekeurig in een gangpad. Ik kijk om me heen. Ik ben iedereen kwijt. Dan maar rustig verder. Met de nadruk op rustig, want mensen lopen hier niet door en aangezien het mega druk is, kom ik hier niet snel doorheen. Het is drukker dan in Almere. Dat vond ik al druk, maar dat neem ik nu terug.

Er staat een bak met shirtjes, afgeprijsd. Drie euro, mensen graaien erin alsof het gratis is. Oké, het is bijna gratis, maar sommige mensen kijken niet eens naar de maat of bekijken het shirtje niet. Nee, het shirtje in kwestie wordt zo een overvol mandje ingesmeten. Ik observeer wat mensen. Van goedkoop word je hebberig wordt er vaak gezegd, en dat zie ik nu ook met eigen ogen toe. Ook zie ik een meisje in een bult kleding graaien. Een shirtje wordt van onderaan weggepakt, terwijl alles omvalt. Ze draait haar om, en loopt weg. Meteen loopt een medewerker naar de stapel omgevallen shirtjes toe en begint van voor af aan: het opnieuw opvouwen van de shirtjes. Hoe vaak zullen ze dit wel niet doen per dag? De medewerkers kijken ook niet bepaald vrolijk. Zou ik ook niet doen als ik er werk. Ik zou gek worden van al die hysterische mensen. Daarmee kun je wel stellen dat ik veel respect voor het personeel heb. Laatst sprak ik ook nog een jongen die er werkte. Tsja, als je geld nodig hebt dan doe je het, maar leuk is het niet.



Nee heb je, ja kun je krijgen

Gepubliceerd op zaterdag 11 juni 2016


































Een hele tijd geleden schreef ik een blog over mbo en hbo. Als mbo-student werd je -in mijn ogen- als minderwaardig beschouwd. Een klasgenoot van mij (ook een mbo-student) werd afgewezen bij een groot radiostation, puur om zijn opleidingsniveau. Dit, terwijl hij meer potentie en ervaring had dan menig andere (hbo) studenten.

Komend schooljaar moet ik weer op stage. Ik kwam de leukste vacatures tegen - van tijdschrift LINDA tot en met Arriva - en ik besloot gewoon te mailen. Tijdschrift LINDA nam mijn sollicitatie niet serieus, omdat ze het woord ''mbo'' tegenkwamen. Ik heb nu de instelling: prima, ik zoek wel verder. Ik ben niet teleurgesteld, ik vind uiteindelijk toch wel iets. Optimisme ten top! Ik besloot op meerdere vacatures te reageren, ongeacht het opleidingsniveau.